null

Zieleń chroniona

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Park Ursyna Niemcewicza  Obecnie pałac i park są w użytkowaniu Akademii Rolniczej i mieszczą się przy ul. Nowoursynowskiej 166. Pierwotna nazwa obiektu brzmiała: Rozkosz. Był on ostatnim elementem zespołu subrezydencji wilanowskich, należącym do marszałkowej księżnej Izabeli Lubomirskiej w latach 80-tych XVIII wieku. W 1822 roku przechodzi w ręce Ursyna Niemcewicza i od jego przydomka zmienia nazwę na Ursynów. Ostatni właściciele posiadłości - rodzina Krasińskich pod koniec XIX wieku przekazała ją na cele społeczne. Pałac zachował się bez większych zmian, dewastacji natomiast uległ taras ogrodowy i park. Starodrzew został zniszczony w czasie działań II wojny światowej. Jedyne drzewo uznane za pomnik przyrody znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie pałacyku. W drzewostanie parkowym dominują klony, lipy, dęby w wieku ok. 40 lat.

widoczny jest jasny budynek pałacyku położonego wśród zieleni

"Gucin Gaj"  Założenie parkowe ma charakter romantyczny. Zachowały się tylko fragmenty Gaju, natomiast Gucin uległ całkowitemu zniszczeniu. Gucin założony został w latach 1817 - 1821 przez St. K. Potockiego. Gaj założyła Aleksandra Potocka w latach 1821 - 1830. Nie zachował się układ dróg w Gaju. Elementami zachowanymi z dawnego Gucina-Gaju jest: wzgórze, skarpa, staw i część drzew w Gaju. Gucin-Gaj wraz z kościołem stanowił jednolitą całość, tak więc cały ten kompleks objęty jest ochroną Konserwatora Zabytków i wpisany jest do Rejestru Zabytków. Ponadto obowiązuje tu ochrona ekologiczna. Ochroną objęta jest również kompozycja widokowa, ze względu na położenie Gucina na wysokiej skarpie z zachowanym kierunkiem widokowym w stronę Wilanowa.

staw pośrodku dzikiego lasu

Park Natoliński  Do fragmentu wschodniej granicy gminy przylega Park Natolińki. Jest to filialny obiekt Wilanowa. Park jest zabytkiem sztuki ogrodowej XIXw, został zaprojektowany w stylu angielskim. Jest obiektem zabytkowym i świadectwem wysokiej kultury ogrodowej tamtych czasów. Park jest dobrze zachowany i utrzymany, a towarzyszący mu las zachował swój pierwotny charakter.

widoczny jest jasny budynek pałacyku położonego wśród zieleni

Rezerwat Przyrody Las Kabacki  Rezerwat Las Kabacki o pow. 920,82 ha stanowi pozostałość po Puszczy Mazowieckiej, nabytą z Dóbr Wilanowskich przez Zarząd Miasta Warszawy w grudniu 1938 r. z przeznaczeniem na potrzeby rekreacji dla mieszkańców Warszawy. Las Kabacki jest jedynym lasem mieszanym o cechach grądu lipowo-grabowego i dąbrowy świetlistej, położonym tak blisko Warszawy. Na terenie rezerwatu występują prawie wszystkie gatunki drzew rosnących w Polsce: sosna, dąb, brzoza, osika, lipa, klon, modrzew europejski, buk i świerk. Najcenniejszym elementem jest starodrzew sosnowy z domieszką modrzewia i starodrzew sosnowo-dębowy w wieku do 130 lat.

Wiślana Skarpa Warszawska  Skarpa Warszawska jest krawędzią czwartorzędowej równiny polodowcowej podciętej od wschodu przez Wisłę, wyniesioną do 18 m nad poziom tarasu nadzalewowego. Linia Skarpy urozmaicona jest licznymi wcięciami erozyjnymi, mającymi charakter prostych lub zakrzywionych rozcięć wąwozowych oraz dolinek erozyjnych, czasami z niewielkimi strumieniami. Skarpa jest jedynym elementem Równiny Mazowieckiej, który pozwala uwypuklić jej walory widokowe. Ze Skarpy utrzymuje się ciągle jeszcze atrakcyjny widok na dolinę Wisły.

Rezerwat Skarpa Ursynowska  Fragment północny Skarpy Ursynowskiej o wybitnych walorach przyrodniczo-krajobrazowych, został uznany za rezerwat przyrody na podstawie Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 czerwca 1996r., art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody (Dz. U. nr 116 poz. 492 i z 1992r. nr 54 poz. 254) Trudno dostępne zbiorowiska leśne, łąkowe i torfowiskowe są ostoją licznych gatunków ssaków, ptaków, gadów i płazów.

Jeziorko Imielińskie  Jezioro ma pochodzenie polodowcowe. Znajduje się w niecce wyścielonej nieprzepuszczalnymi glinami po tzw. martwym lodzie, wypełnionej nawodnionymi piaskami. Lustro wody ma średnicę 120 - 140 m. Jeziorko Imielińskie jest bardzo wartościowym obiektem ekologicznym, będącym ostoją, miejscem żerowania i lęgowym licznych gatunków ptactwa wodnego, w tym gatunków objętych ochroną prawną. Szuwary zarastające ponad połowę zbiornika wodnego stwarzają dobre warunki bytowania ptactwa wodnego.jeziorko imielińskie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Park Wyczółki-Łączyny  Jest to park krajobrazowy z pierwszej połowy XIX w. o powierzchni 3,0 ha, w tym wody stanowią 0,5 ha. Na terenie parku znajduje się dwór drewniany oszalowany. Pierwsze wzmianki o parku i dworze pochodzą z 1805 roku. Do chwili obecnej park jest własnością prywatną. Stan dworu i parku jest bardzo zły.

Rezerwat "Las Natoliński"  Najwartościowszą częścią Parku Natolińskiego są fragmenty leśne terenów nadskarpowych, skarpa wraz z wąwozami oraz obszar podskarpowy. Teren ten ma charakter uroczyska leśnego o wielopiętrowej strukturze drzewostanów. Występują tu liczne drzewa uznane za pomniki przyrody oraz wiele zbiorowisk roślinnych typu grądu zboczowego, grądu niskiego, grądu typowego, łęgu przystrumieniowego, łęgu wiązowo-jesionowego oraz inne pośrednie zbiorowiska.

Rezerwat Las Natoliński

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Obiekty uznane za pomniki przyrody  Na terenie Ursynowa występują drzewa i głazy (63 pozycje) objęte ochroną Konserwatora Przyrody i wpisane do rejestru Konserwatora Przyrody. Ogród Botaniczny Polskiej Akademii Nauk w Powsinie  Ogród zajmuje 40 ha (docelowo 180 ha), w tym ekspozycje i kolekcje ok. 20 ha. Do 1994 roku w różnych kolekcjach i ekspozycjach wysadzono ponad 5,5 tys. gatunków i odmian roślin. Ogród powstał w 1974 roku jako placówka naukowo ? badawcza przy Wydziale II Nauk Biologicznych PAN. W 1990 roku został udostępniony do zwiedzania. Ogród Botaniczny pełni funkcje naukowo badawcze, popularyzacyjne i dydaktyczne. Prowadzi badania z zakresu botaniki doświadczalnej i stosowanej oraz ochrony środowiska i ogrodnictwa, uświadamia problemy zagrożenia szaty roślinnej w Polsce i upowszechnia wiedzę o uprawie roślin. Pracownicy Ogrodu udzielają konsultacji w zakresie planowania i pielęgnacji ogrodów oraz uprawy roślin w mieszkaniach i ogródkach. Działy ogrodu botanicznego to:

Dział flory polskiej propaguje zagadnienia związane z zagrożeniem i ochroną gatunków roślin występujących w Polsce, a także ich utrzymanie w warunkach sztucznych. Rośnie tu ok. 140 zagrożonych i chronionych gatunków, w tym - rośliny wymarłe w naturalnych stanowiskach
Arboretum poświęcone drzewom i krzewom iglastym, a także roślinom wrzosowatym i magnoliowatym, łącznie ok. 1200 gatunków i odmian
Dział roślin ozdobnych i użytkowych prezentujący kolekcję ok. 2,5 tys. gatunków i odmian drzew, krzewów i roślin , w tym także odmian uprawianych w Polsce przed rokiem 1930 - niektóre odmiany jabłoni pochodzą nawet z XVII w
Dział roślin egzotycznych uprawiana w szklarniach ekspozycja, obejmująca ponad 1200 gatunków i odmian roślin klimatów ciepłych i gorących
Kolekcje Ogrodu Botanicznego są co roku wzbogacane o nowe gatunki roślin, a różne jego części są na nowo urządzane lub modyfikowane.