Wyniki wyszukiwania w serwisie Ursynów

  • Artykuł

    Kiepura Jan (1902-1966) Śpiewak operowy i estradowy (tenor). Studiował na UW. Od 1923 w chórze opery warszawskiej. W 1926 wyjechał na stałe z kraju. Występował m.in. w Wiedniu, Berlinie, Londynie i Nowym Yorku. Od 1932 często na występach gościnnych w kraju. Dochód z ostatniego w 1939 w koncertu w Teatrze Wielkim przeznaczył na Fundusz Obrony Narodowej. Po raz ostatni w Warszawie wystąpił w 1965. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

  • Artykuł

    Kiedacz Zbigniew (1911-1944) Żołnierz Armii Polskiej na Wschodzie pod dowództwem Wł. Andersa. Po ukończeniu gimnazjum w Poznaniu i odbyciu służby wojskowej został przyjęty do Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Po kilku latach nauki, jako zdolny i ambitny oficer został odkomenderowany do Wyższej Szkoły Wojennej, której z powodu wybuchu wojny nie ukończył. W Rosji dowodził batalionem "S". W 1942 zwycięsko przeprowadził do Iraku 600 żołnierzy. Jesienią 1943 pułk kawaleryjski pod jego...

  • Artykuł

    Keresztes-Fiszer Ferenc (1881-1948) Węgierski minister. Doktor nauk administracyjnych. Ukończył Wydział Prawa. Brał czynny udział w I wojnie światowej. Po wojnie osiadł w Budapeszcie i kontynuował zawód adwokacki. Od 1921 powołany na stanowisko nadżupana (wojewody). W 1931 zostaje ministrem spraw wewnętrznych, a w 1932 organizuje od podstaw Królewskie Węgierskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. W swojej działalności politycznej stanowczo przeciwstawiał się wprowadzenia w Królestwie Węgier...

  • Artykuł

    Kazuro Stanisław (1882-1961) Kompozytor, dyrygent i pedagog. Studiował w Instytucie Muzycznym Warszawskim, potem w Rzymie i Paryżu. W 1914 zorganizował Warszawską Operę Ludową. Współzałożyciel Stowarzyszenia Kompozytorów Polskich. W 1945 reaktywował w Warszawie Państwowe Konserwatorium Muzyczne (od 1946 PWSM), gdzie był profesorem, zaś w latach 1951-57 rektorem. Laureat nagrody m.st. Warszawy.

  • Artykuł

    Jeżewski Kazimierz (1877-1948) Pedagog, działacz społeczny, reformator wychowania sierot. Prekursor rodzinnych domów dziecka. Od 1905 organizował akcję opieki nad dziećmi popieraną przez M. Konopnicką, E. Orzeszkową i H. Sienkiewicza. W 1911 założył Towarzystwo Gniazd Sierocych. Po 1918 zakładał Wioski Kościuszkowskie dla sierot wojennych. Podczas okupacji utworzył domy sieroce na Żoliborzu. W powojennej Warszawie odbudował system Gniazd i Wiosek.